Deel 53: Archeologische naaimachine

De Eindhovense archeologen hebben in de loop van de jaren wel eens rariteiten meegenomen die ze tijdens opgravingen in de bodem aantroffen. Het waren destijds strikt genomen geen archeologische vondsten, want daar waren ze eigenlijk niet oud genoeg voor. Toch waren ze wel grappig om te bewaren. Sinds 2006 zijn veel van die vondsten wel archeologische vondsten, want de volgens de nieuwe nationale wetgeving zijn alle voorwerpen in de bodem die ouder zijn dan 50 jaar van archeologische betekenis.

Over het algemeen zijn vondsten van textiel, zoals bijvoorbeeld gedeelten van kledingstukken, zeer zeldzaam. In Eindhoven hebben we slechts enkele lapjes linnen en wol gevonden en ook twee heel kleine stukjes zijde. Voor het overige hebben we slechts indirecte aanwijzigen voor het gebruik van textiel zoals spinklosjes en allerlei knopen en andere metalen onderdelen van kleding.

Een merkwaardige vondst werd gevonden tijdens een opgraving in 2004 en 2005 in het zuiden van Eindhoven. Op dit terrein (thans een golfbaan) werden allerlei overblijfselen van onder meer een laatmiddeleeuwse hoeve opgegraven, alsmede een deel van een grafveld uit het begin van onze jaartelling. Ook werd in een kuil een groot brok roestig ijzer gevonden. Nader onderzoek wees uit dat dit een antieke naaimachine was, de naald zit er zelfs nog in. De gebruikers van deze machine zullen op de Pannenhoef hebben gewoond, een in 1823 gebouwde boerderij die tot de sloop in 1961 pal langs het opgravingsterrein heeft gestaan. De laatste bewoners van deze boerderij (en de gebruikers van deze naaimachine?) was de familie van Janus van Kuyk.

De naaimachine van de Pannenhoef