Deel 41: Een ijstijd-jager in Meerhoven

Zo’n 35.000 jaar geleden is het bitter koud in deze contreien. De ijskap ligt tot bij Hamburg en tot vele honderden kilometers ten zuiden ervan ligt een onbewoonbare poolwoestijn. De bodem is tot grote diepte bevroren. De Neanderthaler was toen al lang uitgestorven.

Ons gebied wordt pas weer bewoond aan het einde van deze laatste ijstijd, zo’n 11.000 jaar geleden. Het klimaat wordt wat warmer en er ontstaan bossen van berk en den. In deze bossen zwierven kleine groepjes jagers en voedselverzamelaars rond. Ze leefden van de jacht op wilde dieren en eetbare wilde planten. De oudste overblijfselen van moderne mensen stammen uit deze periode. Het grondgebied van wat nu Eindhoven heet, is slechts enkele keren door hen bezocht, want archeologische vindplaatsen uit die tijd zijn er maar weinig.

Tijdens opgravingen in Meerhoven werd in 2006 een langwerpig stukje vuursteen gevonden met een spitse punt. Het is de top van een speerpunt waarvan de vorm en bewerking typisch zijn voor mensen uit het einde van de ijstijd. Het is gemaakt van een fraai soort vuursteen dat vermoedelijk afkomstig is uit Henegouwen (bij de Belgisch-Franse grens).

Het is de enige vondst uit deze periode van deze vindplaats. Elders in het zuiden van Nederland zijn enkele vindplaatsen bekend die wel 10.000-en vuursteentjes uit deze periode hebben opgeleverd. Daar zal het gaan om terreinen die herhaaldelijk werden bewoond door dezelfde groepjes jagers en verzamelaars.

De Meerhovense vondst kan afkomstig zijn van een of andere jacht-activiteit. Zou er een dier mee zijn gedood?

Vuurstenen speerpunt uit Meerhoven, lengte 8 cm