Publicatiedatum: 08-09-2010
Gedurende de eerste zeven eeuwen van haar bestaan was Eindhoven een smerige stad. Landelijk scoort onze stad daarmee hoog. Naar onze huidige maatstaven was de hygiëne ver te zoeken. Pas in de loop van de afgelopen eeuw is daar verandering in gekomen.
Archeologische vondsten zoals beerputten en pispotten zijn in Eindhoven zeldzaam. In de meeste andere middeleeuwse stadskernen komen ze algemeen voor. In een beerput werden menselijke uitwerpselen opgevangen. Zo’n put moest regelmatig leeggemaakt worden.
De inhoud, beer genoemd, werd gebruikt voor het bemesten van het land. De beerput werd tevens als afvalput gebruikt, waarin naast ontlasting en allerlei keukenafval ook kapotte en afgedankte gebruiksvoorwerpen terecht kwamen.
Beerputten zijn dus eigenlijk een soort archeologische schatkamers. Pispotten werden bijvoorbeeld in de slaapkamer gebruikt voor de ontlasting en vervolgens geleegd in de beerput.Het vrijwel ontbreken van beerputten en pispotten betekent dat in Eindhoven anders omgegaan werd met de menselijke ontlasting. Maar hoe dat gebeurde is niet bekend. Misschien kwam het in de tuin terecht of gewoon op straat.
De weinige pispotten die in Eindhoven zijn gevonden, zijn meestal gemaakt van gewoon rood aardewerk. Een opvallende uitzondering is een fraai versierde pot, die helemaal kon worden gerestaureerd. De scherven ervan komen uit een van de grachten van het vroegere Kasteel van Eindhoven (op de hoek van de Vestdijk en de Ten Hagestraat). Kennelijk verbleef daar iemand die zo decadent was dat haar of zijn rijkdom zelfs via een pispot kon worden aflezen. Wie zou dat zijn geweest?
Telefoon:
