Publicatiedatum: 05-09-2011
Sportieve meid zoekt alternatief vervoersmiddel, bij voorkeur ietwat gemotoriseerd en niet al te suf! Zo begon ik mijn email om me aan te melden voor de mobiliteitsweek.
5 dagen in de week brengt mijn blikken Koreaan me in 15 tot 20 minuten van Eindhoven naar Best en bij voorkeur in de ochtendspits want mijn baas wil graag dat ik van 8.30 tot 17.00 binnen ben.
De keren dat ik afgelopen 2 jaar op de fiets naar kantoor ging zijn op één hand te tellen en waren vaak noodgedwongen omdat mijn blik in de garage stond (of ik de APK had laten verlopen). 3 dagen niet meer normaal kunnen zitten vanwege zadelpijn was mijn straf...
Ik was snel van de fiets genezen, dit is, voor mij in ieder geval, niet het juiste alternatief voor woon-werkverkeer. Net zo min trouwens als het openbaar vervoer, een enkeltje Blixembosch - Breeven kost me bijna een uur volgens de OV-routeplanner. En een gewone electrische fiets…ik weet het niet, mijn motorkluppie ziet me al aankomen. Nee, niet hip genoeg voor mij, met alle respect overigens voor mijn medekandidaten.
Mijn keuze voor de mobiliteitsweek was snel gemaakt toen ik het youtube-filmpje zag. U en ik kunnen alle sociaal gewenste redenen wel bedenken om deel te nemen aan de mobiliteitsweek; minder belastend voor het milieu, beter voor je gezondheid, kennis maken met alternatieve vervoersmiddelen, minder auto’s in de spits, u herkent ze wel.
Voor mij is het vooral een unieke gelegenheid om met een (nog te) zeldzaam en überstoer electrisch vervoersmiddel kennis te maken wat nauwelijks in het straatverkeer te vinden is. ‘Go with the Floow.’ En nu maar hopen op een paar dagen droog weer!
Dinsdagmorgen 7.00u de wekker gaat. Eerste gedachte: is het droog? Geen getik op het plat dak, sterker nog, de zon dreigt te gaan schijnen. Zekerheidshalve toch maar een kwartiertje eerder uit bed aangezien ik nog niet helemaal weet hoe snel ik met de Floow up and rolling ben. Valt best mee trouwens, Floow uit het stopcontact, klepje dicht, contact aan en gaan!
Ik besluit langs het kanaal naar Best te rijden gezien het lekkere lange rechte stuk. Eerste 'obstakel', het viaduct over de A58 op de Verlenge Huizingalaan. De Floow is natuurlijk geen brommer, het is een fiets met elektrische trapondersteuning, oftewel de eerste verzuring in de bovenbenen komt opzetten. Gelukkig is bergaf net zo lekker als op een gewone fiets.
'Obstakel' twee doemt in de verte op. Om sluipverkeer op de kanaaldijk te voorkomen liggen er wat betonnen obstakels 'random' aan het begin van het fietspad gestort, met de 80 cm breedte past het...net.
'Obstakel' drie is er eentje waar mijn motor-ervaring van pas komt. Het maakt dus blijkbaar niet zo veel uit of je op 2 of op 4 wielen met motor rijdt...op de een of andere manier wordt je makkelijk over het hoofd gezien. De vrachtwagenchauffeur draait zijn raampje open om zijn verontschuldigingen aan te bieden omdat hij me gewoon niet had gezien. Nou...ik zijn 12 wielen wel en van heel dicht bij ook. Lang leve het anticiperen en nee, op zo'n überstoer ding hoort geen oranje kinderfietszwabbervlaggetje!
Nog 9 dagen met veel bochtenplezier en bekijks te gaan! Tot morgen.
Ik voel me een stuk vrijer op de Floow. Schakelen gaat als vanzelf en ik vlieg over de kanaaldijk naar kantoor. Het viaduct blijft toch nog wel een verzurend bultje.
Op mijn route dwars door Blixembosch ligt een prachtig breed fietspad met 2 korte haakse bochtjes, Floow in de 6e versnelling beetje bijtrappen en bij de 2e bocht komt het voorwiel los. Die grens heb ik dus gevonden.
Ook de grens van 20 km/u komt in beeld. Bergje af, strak afvalt, wind mee, 17…18…19...mijn grens bereikt, nog harder druk ik mijn rug in de leuning om de laatste km/u er nog bij te krijgen…maar net niet.
De vervelendste grens die in beeld komt is die van de accu op de terugweg. Het laatste rode lampje van de accu begint te branden terwijl het vandaag toch ‘maar’ 24 km waren, moet ik dadelijk 50 kilo zelf in beweging houden? Het zal wel gaan denk ik maar prettig lijkt het me niet. In gedachte denk ik aan de email die ik vandaag kreeg van mijn medefloower Toine die iedere dag 34 km op weg gaat en over deze grens heen ging.
Het lijkt er trouwens op dat er onder de ligfietsers een soort zelfde verbondenheid bestaat als bijvoorbeeld bij motorrijders. We knikken en glimlachen even naar elkaar als we elkaar passeren. Op de terugweg kwam er iemand op zijn ligfiets even naast me rijden. ‘Gaaf ding, wat is het’? ‘Fietst relaxed of niet?’ ‘Hij ratelt wel, hoort dat zo?’ Toch maar even uitgelegd dat ik een beetje smokkel maar dat het daardoor juist wel heel gaaf wordt!
Nog 7 dagen te gaan…het weerbericht ziet er minder uit voor volgende week maar dat mag de pret (nog) niet drukken. Tot morgen!
Zo, de eerste week zit er op.
Vanochtend weer in alle rust naar kantoor gepeddeld. Ook onder fietsers is vrijdag blijkbaar ook de geliefste parttimedag. Het is rustig op de kanaaldijk. Een fazant steekt over, dat zou ik in de auto nou nooit gezien hebben. Ik zou hier best aan kunnen wennen.
Toch zijn er een paar dingen die denk ik nog wat ontwikkeling kunnen gebruiken m.n. op het gebied van verkeersveiligheid.
Het blijkt dat mijn medeweggebruikers moeilijk in kunnen schatten welke kant ik op wil. Ja, ik weet dat ik ook op een Floow mijn handen uit moet steken om richting aan te geven maar daar loop ik toch tegen een praktisch probleen aan, zeker als ik links af wil. Sturen gaat namelijk met 2 handen, het éénhandig sturen heb ik in ieder geval nog niet onder de knie. Bovendien blijkt een beetje bijremmen in de bocht geen overbodige luxe. Voor sturen en remmen heb ik toch echt die linker hand aan het stuur nodig...dilemma...richting aangeven of uit de bocht vliegen...nah...die keuze is snel gemaakt maar helemaal handig is het niet. Een setje knipperlichten zou geen overbodige luxe zijn, alhoewel die wellicht toch te laag zitten om duidelijk zichtbaar te zijn. Misschien in de rugleuning verwerken dus.
Tweede puntje m.b.t. de verkeersveiligheid is de bel. Ik wil een misthoorn! De bel die er nu op zit tingelt er liefelijk op los maar maakt niet echt indruk. Als men hem hoort wordt er een beetje ingeschikt op het fietspad maar duidelijk is wel dat bij dit tingeltje geen electrisch gevaarte op 4 wielen verwacht wordt. Mag wat mij betreft een exemplaar worden met veel meer overtuigingskracht.
En de nice-to-haves? Bidonhouder, spd's, automaat, toegankelijker acculaadpunt, bagageruimte (om iig een noodreparatiesetje op te bergen), kuipzitje (voor als je wat harder de bocht door cruised), bevestigingspunt voor de navigatie (ik weet hoe ik op kantoor kom maar een avontuurlijk fietstochtje in het weekend lijkt me ook wel eens leuk), vast fietsslot, dat harde stangetje achter mijn hoofd mag ook een schuimrubber omhulsel krijgen en tot slot vrees ik dat een overkapping volgende week ook op het
wensenlijstje komt te staan.
Fijn weekend en tot maandag!
P.S. Meer liefhebbers die volgende week met hun electrisch vervoersmiddel de lichtjesroute gaan rijden?
De eerste week zit erop. Ik heb het me eigenlijk nooit zo gerealiseerd maar ik heb een ander perspectief op/met de Floow. De eerste tank benzine is uitgespaard, dus dat zal een eurootje of 50-60 zijn geweest en een week lang heb ik geen files gehad of sluiproutes hoeven te bedenken. Daarvoor zijn fazanten, met dauw behangen spinnenwebben en spontane gesprekken in de plaats gekomen. Vanuit mijn langzamere en lagere perspectief zie ik ook het zwerfvuil in de berm liggen maar dat mag de pret niet drukken. Ik maak me 's morgens niet meer druk over het feit waar ik de autosleutels gelaten heb en verbaas me nog steeds dat het eigenlijk helemaal niet zo vaak regent als dat ik denk. Wat hebben we een geluk met het weer...meteen ff afkloppen :)
In de namiddag zoef ik met 'mijn' Floow langs het kanaal naar huis en laat meteen het kantoor met alle beslommeringen achter mij. Even een half uurtje afschakelen, bevalt eigenlijk veel beter als om kwart over vijf moeten vechten voor mijn plek op de snelweg tussen alle met testosteron geladen leasebak-rijders. Stel je toch eens voor dat je àchter een koreaans blik in zou moeten voegen, nee...we vechten met zijn allen voor het allervoorste plekje, natuurlijk op het allerlaatste moment. Territoriumdriften op de snelweg...pfff...wat een rust op de kanaaldijk.
Nee, ik ga nog even 2 dagen genieten van 'mijn' stalen ros!
Zo, het laatste ritje komt eraan tijd om wat conclusies te trekken m.b.t.
de afgelopen week.
Zo heb ik de afgelopen week vastgesteld dat:
ik Laura en de gemeente Eindhoven van harte wil bedanken voor dit
geweldige initiatief.
Telefoon: