Publicatiedatum: 30-08-2010
‘We gingen zingend en springend door de regenplassen terug naar school, we waren toch al nat.’, schreef juf Frederieke van basisschool Louis Buelens. Niet zomaar nat, maar kletsnat waren de kinderen van groep 1-2. Eén hele grote regenbui zorgde voor natte haren, natte neuzen, natte jurkjes en natte blote voeten. En één nat oranje t-shirtje.
De kinderen van basisschool Louis Buelens leken wel op de waterdiertjes die ze die ochtend in hun schepnetten hadden gevangen. De gesprekjes bij de poel gingen over zwemles en ruggezwemmertjes. Het ging ook nog wat over voetbal en het oranje t-shirtje. En over de alpenwatersalamander die elke dag een oranje t-shirt aan heeft. ‘Ook met kerstmis?’ werd met grote ogen gevraagd. ‘Ja ook met kerstmis!’
‘Hij lijkt wel van hout!’, merkte één van de kleuters van basisschool ’t Startblok op toen hij naar de sprinkhaan in ’t loeppotje keek. De sprinkhaan léék ook wel van hout; een houten diertje met zwarte kraaloogjes en voelsprieten nog kleiner dan luciferhoutjes! Nadat de sprinkhaan aan alle kanten goed bekeken was werd het potje in het gras gezet en het loep-dekseltje er voorzichtig afgehaald. De kinderen zaten in een kringetje rondom ‘t potje te wachten, te kijken en te wachten. ‘Tsjirp tsjirp tsjirp’, tsjirpten de andere sprinkhanen in het gras … ’Ssstt ssstt stttiiiillll’ fluisterden de kinderen tegen elkaar en … SPRING! daar sprong de sprinkhaan de wijde wereld weer in …
‘Kikkers! Kikkers! Kikkers!’ riepen de kinderen van groep 1 en 2 van basisschool de Talisman. ‘Kikkers!’ riepen ze aan de rand van poel. Voorzichtig roepen was het. In hun handen hielden ze een stok met daaraan een touw met een rood lapje; zelfgemaakte lapjeshengels. ’t Was alsof de kikkers luisterden, want daar kwamen ze! Ze sprongen van de waterlelie-bladeren en zwommen naar de kinderen, naar de rode lapjes. Sommige kikkers kwamen alleen maar kijken met hun ogen net boven het water uit. Andere kikkers sprongen naar de lapjes en er was ook een kikker met een strik! En zo zorgden héle echte kikkers ervoor dat iedereen even in poelen-wonderland was … de kinderen, de juffen en de mama’s en één papa!
De kinderen van basisschool de Klimboom verhuisden dit voorjaar naar een andere poel vanwege de onzekerheid over een amfibieënschimmel en het gevaar de schimmel te verspreiden. De Klimboomkinderen blijven iets met strepen houden. Was het eerst dat ze een streepje voor hadden met een poel waar rugstreeppadden hun eisnoeren afzetten. Bij deze poel ontdekten ze een heleboel rupsen met geel gestreepte boevenpakjes aan: de zebrarupsen van de mooie rood-met-zwarte Sint-Jacbsvlinder aten hun buiken bol aan het Jabobskruiskruid. Veel aandacht trok ook ‘n echte roze sprinkhaan die door de kinderen werd ontdekt enne .. hij bestaat! Ze komen niet zo vaak voor. Het is een onvolwassen vrouwtje van de Bruine sprinkhaan of van de Ratelaar .. Soms zijn ze felgroen en soms zijn ze gewoon roze!!
Roze net als de sprinkhaan, waren de schepnetjes van de kinderen van groep 1-2 van basisschool Beppino Sarto. Gewoon roze, felgroen, blauw en wit en één schepnet leek zelfs op een puntmuts! In een vrolijke optocht liepen de kinderen door het bos; schepnetten over de schouder, en een tas met lekkere boterhammen op de rug; ze waren op alles voorbereid!
De oudste kleuters wisten de weg nog wel van het afgelopen jaar en ze wisten ook dat je aan een schepnet alleen niks hebt: dus werd er ook nog gesjouwd met emmers, rood, blauw, klein en heel groot. Na een stralende middag lang kinderkopjes boven emmertjes met dikkopjes, vissen en kleine salamandertjes gingen de kinderen weer terug naar school; maar niet voordat er eerst nog ‘oewakwakwak’ was gezongen en gesprongen ...
Blauw-violette bloemetjes op een rijtje aan wikkelende slingerende stengels met af en toe een krul, zo ziet vogelwikke eruit; een plant die in de ruige graslanden groeit in de buurt van de poel van basisschool De Vuurvlinder. Blauw-violette bloemetjes heeft de plant die als je ze beter bekijkt op vogeltjes met een snaveltje lijken. Drie meisjes hadden hem ontdekt en vonden vogelwikke zo mooi dat ze bij de tekening die ze ervan maakten hun eigen naam schreven met wikkelende slingerende letters, en af en toe een krul. Wat het mooiste was? De blauw-violette tekeningen, de vogelwikke-letters of was het misschien de stoere vogelwikkekrans op de bol van Immy?
In de schaduw van de hoge populieren vlakbij de Sterrenbospoel zochten ze naar bloemen; de kinderen van de Blauwe Bloem van het Novaliscollege. Ze zochten naar hele mooie bloemen en naar de allermooiste om die te tekenen. Er werd gepraat over zevenblad, dat een beetje lijkt op fluitenkruid en er werd gekeken naar de reuze-grote berenklauwen in het bos. Sommigen wisten het al; de bloem moest geel zijn, en Maxime haar lievelingskleur is blauw .. zij wilde graag een blauwe bloem. Zittend in het gras werd er getekend; hangende paarse bloemen van de smeerwortel, de fladderrokjes van de gele lis, krullen, tierlantijntjes en een herderstasje.
En Maxime tekende vergeet-mij-nietjes: blauw met een geel hartje, zoals vergeet-mij-nietjes zijn … of zijn ze geel met blauwe blaadjes?
Als echte amfibieën-deskundigen waren de kinderen van basisschool Floralaan aan het werk met hun schepnetten. Middenin de poel zaten vijf groene kikkers die een hoop aandacht trokken. Zo’n grote groene kikker in je schepnet, daar droomden alle schepnettertjes van. Toevallig of niet, op zulke dagen zitten ze altijd midden in de poel en geven daar af en toe een kwaakconcert!
Eindhovens trots, de alpenwatersalamander zorgde ervoor dat de groene-kikker-in-je-schepnet-droom een beetje vergeten werd. Rustig zwom het prachtige diertje in het cuvet en kon iedereen haar oranje buikje bewonderen. De vele larven van de alpenwatersalamander werden enthousiast begroet. Ze waren niet echt meer van het ‘formaat doorzichtig’, er waren al best stevige jongetjes bij met zwart-gespikkelde staartjes en de kinderen kéken hun buikjes oranje!
In de akker rondom de poel werd volop gezocht naar allerlei kevers, grote kevers, zwarte en prachtige blinkende groene kevers. Bij een uitzending van ‘Nieuws uit de natuur’ waren kevers op tv geweest; en rondom de poel zochten de kinderen van de Horst dan ook naar deze tv-sterren!
Er was ook nog een hoop te ontdekken in de poel en in de sloot. In de sloot werd het een hele ontdekkingsreis door de modder: stekelbaarsjes stekelbaarsjes en nog meer stekelbaarsjes. Liggend op de buik voor het aquarium werden de stekeltjes op de vissenruggetjes geteld: tiendoornige stekelbaarsjes en driedoornige stekelbaarsjes waren het. Soms worden deze visjes moddermannetjes genoemd. Vandaag hadden de enige échte moddermannetjes een schepnet in de hand!
‘Lichtjes in de sloot! Lichtjes in de sloot!’ riepen de kinderen van basisschool ’t Karregat bij de ontdekking van een groepje van wel tien schrijvertjes in de sloot vlakbij hun poel. ’t Schrijvertje uit het verhaal van Toon Tellegen* zou zeggen: ‘Ik ben geen lichtje in de sloot! Ik ben ’t schrijvertje! ’ En de kinderen zouden vragen: ’Wat schrijf je dan?’
‘Ik schrijf dat ik ’t schrijvertje ben. En nu schrijf ik dat jullie me ‘lichtje in de sloot’ noemen. En ik schrijf dat jullie struinertjes zijn, en schepnettertjes en spring-in-’t-veldjes. En ik denk na: als jullie weer naar school gaan; nemen jullie dit verhaaltje van de lichtjes in de sloot dan mee?’
*Wat dansen we heerlijk, Toon Tellegen. 2010 uitgeverij Querido
‘PLOP PLOP’, hoorde je bij de poel van basisschool De Boschuil. ‘PLOP’ vlakbij de vlier met z’n bloeiende witte pannenkoekbloemen. ‘PLOP’ bij het groepje kinderen dat in de weer was bij de opa van Christiaan. ‘PLOP PLOP’ De opa van Christiaan had in de herfst beloofd dat hij van een dikke tak van de vlier een proppenschieter zou maken. Hij had zelf van zijn eigen opa geleerd hoe dat moest! Vandaag had hij behalve een proppenschieter ook zelfgemaakte fluitjes meegebracht; één was gesneden van een wilgentak en eentje van de vlier. Flierenfluitende kinderen en ‘PLOP PLOP’ om je oren …! Zo’n opa willen we natuurlijk wel bij iedere poel!
‘Die boom heb ik nog gezaagd’ en ‘Daar hebben wij samen aan gewerkt’. Het was soms even zoeken naar de werkjes-van-de-herfst voor de kinderen van basisschool de Boschuil. In juni ziet de poel er dan ook heel anders uit dan op de werkdagen in het najaar.
De kinderen zagen er trouwens ook heel anders uit; bijna groep-achters en allemaal weer wat groter en sterker. Na een paar uurtjes op onderzoek bij de poel zien ze er vaak wéér anders uit. Sommigen gaan terug naar school met sipsop-laarzen en een natte broek. Anderen hebben modder achter hun oren en een graskrans op hun bol. En er zijn er ook die weer naar school gaan met een heus kleefkruid-t-shirt; ‘Handen omhoog jongens’!
’n Beetje warm, ’n beetje regen en bij de poel van basisschool De Vierring trokken duizend-en-één pikzwarte padjes tegelijkertijd het land op. Deze bijzondere gebeurtenis heet ‘paddenregen’. De diertjes waren niet groter dan ’n bromvlieg, en beduidend kleiner dan toen ze nog ’n dikkopje waren. ‘Echte padjes, met een heleboel pootjes!’
De kinderen liepen op hun ‘laarzen-tenen’ en hielden hun adem in bij het zien van zoveel kleins en liefs dat met ferme stappen op hele fragiele pootjes de wijde wereld rondom de poel introk. Allemaal op zoek naar een geschikte plek om de zomer door te brengen. ’t Was moeilijk om nog iets lievers te bedenken. Behalve dan de hond van Renée, maar die is niet zo klein.
Net als Jan Wolkers in ‘De Achtertuin’* hebben de kinderen van Vrije Basisschool De Regenboog een spuugbosje bij hun poel. Het is geen bosje waar de kinderen elke keer heen lopen om te spugen. Nee, de klodders spuug die in de wilgen zitten zijn gemaakt door spuugbeestjes die met hun achterlijf bellen blazen. Ze leven in hun eigen bellenscheetjes waarin ze veilig zitten voor dieren die op rooftocht zijn … alleen vandaag zaten ze niet helemaal goed verstopt voor de kinderen van De Regenboog die bij hun poel op zoek waren naar alles wat groeit en bloeit en .. bellen blaast!
*De Achtertuin, Jan Wolkers; uitgeverij De Bezige Bij
Ze zijn groen, ze hebben de ogen boven op hun kop en ze zitten graag in het zonnetje op de oever van de poel. Het is een kwestie van héél zachtjes op je tenen naar de poel lopen .. en goed kijken. De kinderen van Basisschool De Zevensprong wisten precies hoe het moest: op zoek gaan naar groene kikkers in hun eigen poel!
Als je dan écht een groene kikker ziet ‘dáár aan de kust!’ is het supermoeilijk om niet de hele klas erbij te roepen, want dan hoor je opeens ook plons .. plons .. plons … en dan zie je alleen nog maar twee ogen die boven het water uitsteken; alhoewel, we telden drie keer plons, dus zes ogen in dit geval!
Midden in de stad, tussen de Dommel en de Effenaar ligt een vijver-poel; een prachtige plek met koekoeksbloemen, margrieten, moeraswederik en bovenal: een ‘poel met ramen’!
De jongste kinderen van basisschool De Reigerlaan kwamen voor Ditjes en padjes op dit bijzondere stads-natuurplekje. Terwijl de meerkoeten druk doende waren met hun nest, maakten kinderen met gouden neusjes paddesprongetjes en sprongen kinderen met groene neusjes als kikkers in het rond. Met een schepnet vingen de kinderen piepkleine zwemdiertjes, lange slingerplanten ennn .. een grote vis-met-veters!
Bij de Effenaar woont in elk geval één groene kikker, die op veilige afstand alles eens bekeek: zovéél kinderen op hun buik op de vlonder, en zovéél rode lapjes … ‘Dan kwaak ik pas als ze weer weggaan’, zag je ‘m denken!
Met z’n twaalven hupten en sprongen ze op en neer aan de rand van de Trompetterloop; de kinderen van basisschool De Hasselbraam. ’Kom eens kijken! Kom eens kijken! Daar in de boom!’ riepen ze. Na de rustige waarnemingen van de alpenwatersalamanderlarven in de poel en de modderkruipers in de Trompetterloop moest hier wel iets heel bijzonders te zien zijn. Dichterbij gekomen werd duidelijk waarom het leek of de kinderen allemaal een boterham met hasselbraamjam gegeten hadden: niet één, niet twee, maar vier jonge katjes piepten nieuwsgierig met gespitste oortjes over het randje van hun nest. Hun nest hoog in de knot van een wilg aan de Trompetterloop, een beetje de Petteflet; met heuse-echte wilgenkatjes op 27 mei!
Tik tik tiktikkerdetik .. geen wolkje aan de hemel en toch regende het. Het regende poepjes van rupsen, duizend-en-één rupsen. De eikenbomen rondom de poel van de kinderen van basisschool ’t Startblok zaten er vol mee; op elk blad een rups. Soms zaten er ook rupsen in het haar of een rups op een schouder. Of een rups in de handen van de kinderen, en dan kregen ze een naam: Kareltje, Afellay, Kees … en volgden er hele gesprekken met klasgenootjes over de leukste rups en de liefste rups. Samen met Kees, Kareltje en Afellay werd de ‘rupsenloop’ gedaan uit de film ‘Kikkerdril’. Aan het eind van de middag kwamen de kinderen vragen: ‘Mag ik mijn rups mee naar huis nemen’; ‘mijn moeder vindt rupsen zo leuk.’ ‘En ik zou zo graag een rups willen opvoeden ….’
‘Wij hebben vier kikkervisjes!’ ‘En wij hebben al drie bloedzuigers!’ ‘En moet je nou eens komen kijken …!’ De vangsten en vondsten werden over en weer geroepen door de kinderen van basisschool De Talisman. Wat verderop bij een slootje was het wat rustiger. Met op de achtergrond de kwetterende boerenzwaluwen van de Genneper Hoeve werden daar kale jonkers, heermoes en boterbloemen nagetekend. En er werden dikkopjes ontdekt van de gewone pad; net zwemmende dropjes ..!
Bij dit alles wat kruipt, zwemt, groeit en bloeit hadden de kinderen haast geen tijd om te kijken naar de vouwblaadjes met salamandereitjes waarin pieperdepiepkleine salamandertjes zaten. De groten vonden ‘t in elk geval erg boeiend; de mama’s en papa’s die mee kwamen helpen en de juf en de meester!
Op de eerste t-shirtjesdag dit voorjaar kwamen de kinderen van basisschool de Driestam op de fiets naar hun poel. De poel ligt midden in een grasland vlakbij de Kleine Dommel; een prachtplek!
In de poel zaten voorzichtig kwakende groene kikkers, er sprongen een boel één-jarige bruine kikkertjes door het hoge gras en er was een koekoek die we wel hoorden, maar niet konden zien.
De kinderen maakten roze-bloemetjestekeningen van de ‘pingsterbloemen’ die volop bloeiden langs de slootkant. Rondom Tayo op haar gouden-laarzen-met-vlindertjes vlogen oranjetipjes op zoek naar die pinksterbloemen om hun eitjes af te zetten.
De eitjes zijn eerst wit en na een poosje kleuren ze prachtig oranje. Om dat te zien moet je liggend op je buik in het gras op zoek; een prachtwerkje vlak voor Koninginnedag!
De kinderen van vrije basisschool de Regenboog kwamen donderdag allemaal op de fiets naar hun poel. Er scheen ‘n lekker lentezonnetje en overal fladderende witjes en oranjetipjes. Met schepnetten werd het onderwaterleven van de poel bekeken. Een klein lijstje van hun ontdekkingen: bootsmannetjes met enorme roeispaan-poten , ‘kokkerjuffies’, dikkopjes van de gewone pad en indrukwekkende waterschorpioenen!
Rondom de poel werden de mooiste plantentekeningen gemaakt en … dit is nog nooit gebeurd: in het insectennet zat opeens een dwergmuis! Tot ieders grote plezier kroop het muisje vanuit het net heel rustig op de schouders van één van de kinderen en keek een hele tijd vanaf dat hoge plekje naar de Regenboogkinderen. Alhoewel .. wie keek nou naar wie? Kraal- en pretoogjes!
Als je in deze tijd van het jaar in het donker naar de poel van basisschool de Klimboom gaat, hoor je dat het daar alles behalve stil is. De rugstreeppadden zijn uit hun winterslaap ontwaakt. Op grote afstand kun je de ratelende roep van de paddenmannen al horen. Rugstreeppadden zijn slechte zwemmers en zoeken altijd een plekje in het water waar ze op de bodem kunnen zitten. Hun kwaakblazen komen dan net boven het water uit!
De rugstreeppad is een klein bruin padje met ’n gele streep op zijn rug. Wij vinden dat de kinderen van basisschool de Klimboom wel een (rug)streepje voor hebben met zo’n bijzondere kleine kabaalmaker in hun poel!
Michiel, Emma en Julia van basisschool Floralaan hebben samen met de mama van Emma en Julia vast een kijkje genomen bij de poel die door hun school geadopteerd is. Lekker spannend met een zaklamp in ’t donker, want dan zijn de meeste amfibieën-soorten actief. Hun lijstje? Vijf klompen kikkerdril van de Bruine kikker, een Bruine kikker en een Gewone pad. Ze ontdekten ook eisnoeren van de Gewone pad; het leek wel een kralenketting. En ze telden niet één maar wel zeven Alpenwatersalamanders! Volgende keer zijn er misschien ook omgevouwen blaadjes te zien; kleine pakketjes waar de eitjes van de salamanders inzitten.
’t Voorjaar is begonnen! In de poelen van Taalbrug de Horst, Basissschool de Hasselbraam en Basisschool de Vierring ligt het eerste kikkerdril van de Bruine kikker. Deze klompen bestaan wel uit 600-4000 eieren. Ze worden afgezet op snel opwarmende plaatsen in het water. Hopelijk krijgen we in april volop dikkopjes te zien. In mei veranderen deze dikkopjes in mini-bruine-kikkertjes die vaak met z’n allen tegelijk het land opgaan.
Telefoon:
14 040
Vanuit het buitenland of via enkele internetproviders belt u:
+31 40 238 6000
Bezoekadres:
Stadskantoor, Stadhuisplein 10
5611 EM Eindhoven
Postadres:
Postbus 90150
5600 RB Eindhoven