Publicatiedatum: 24-10-2011
Vier jaar geleden waren ze ook al in Ecopark Acht geweest. Toen waren ze de kinderen van groep 1-2 van basisschool Klimwijs en nog piepklein. ‘Ik weet het nog wel’, zei één van de jongens. ‘Maar ik dacht dat de poel veel groter was en we mochten toen met onze laarzen in de poel lopen en we hadden allemaal natte sokken!’
Natte sokjes waren het toen en reuzegrote herinneringen; vandaag kwam de kinderen van groep 6 voor het echte werk: bomen zagen, takkenril opbouwen en er waren een paar natte sokken, twee moddermannetjes …. én frisse warme buitenwangen: vanavond allemaal op tijd naar bed!
Dobberend in een bootje op de Dommel luisteren naar een lesje over de Grote gele kwikstaart door Marco Renes van Brabants Landschap; kan het mooier? De leerlingen van Helicon VMBO-groen hadden er wel oren naar. Vandaag werden de handen uit de mouwen gestoken bij de poel in het Dommeldal bij de High Tech Campus en mochten ze nestkasten hangen voor de Grote gele kwikstaart, een vogel die qua afmetingen groot is vergeleken met de andere kwikstaarten. Hij heeft ook de langste staart van alle kwikstaarten, alleen dat geel in zijn naam, dat is wat minder geel.
Vanuit een boot werden de kasten onder vier bruggen gehangen, maakten de jongens een wereldreis over de Dommel en had de GGK er aan het eind van de middag een boel jonge vrienden en één vriendinnetje bij!
Deze werkmiddag was een samenwerking tussen Waterschap De Dommel, High Tech Campus, Brabants Landschap, Stichting Stadsnatuur Eindhoven en de gemeente Eindhoven-poelenadoptieproject
‘ t Voelde voor de kinderen als een schoolreisje!’ schreef juffie Judith ons na afloop van de werkdag met de kinderen van Vrije Basisschool De Regenboog.
’n Schoolreisje wiebelend in een kruiwagen, waarbij je echte bomen mag zagen en je boterhammen buiten nog beter smaken dan een gebakje. Een schoolreisje waarbij je klimmend in een boom even tussen hemel en aarde bent en op de grens van land en water balanceert in je waadpak wat een maatje te groot is.
Zo’n schoolreisje waarbij reuzenplezier en verwondering heel dicht bij elkaar komen in het thuis van de kikkerkoning met gouden oogjes. Hij kwam dan ook even bezorgd kijken toen er een pleister geplakt moest worden op een sneetje aan een vinger.
‘Den ekkerman zal oe er nog wel intrekken’, kregen de kinderen op Gennep vroeger te horen van hun moeders. Ze moesten uit de buurt van het water blijven en daarom werden ze bang gemaakt voor het Ekkermenneke.
De kinderen van de Trinoom vertelden over al hun zwemdiploma’s en duikbrevetten na het horen van dit verhaal en stapten dapper door het water van de poel met waadpakken aan. Ze kwamen geen Ekkermenneke tegen, maar wel zagen ze vissen die snel wegzwommen en vingen de kinderen een vis met een hark! Echt waar!
Werken bij de poel van de Collse Volkstuin is altijd weer een beetje feest. De poel ligt verscholen achter een heleboel kleine tuintjes waar in de zomer boontjes klimmen en in de herfst de pompoenen als lampionnen aan de hekken hangen. Een paar dagen per jaar wordt de Collse volkstuin bevolkt met kinderen van basisschool ’t Karregat die aan de poel komen werken. De mannen van de volkstuin komen dan allemaal even een kijkje nemen bij die harde werkertjes. Vandaag gingen alle kinderen naar huis met in hun hand een heuse Collse volkstuin-aardappel, met de aarde er nog aan. En wat kun je daar allemaal mee doen? We hoorden frietjes snijden, gebakken aardappeltjes .. heb jij ook zo’n dikke knol?
De kinderen van Taalbrug de Horst waren vandaag aan het werk bij de poel. Vol enthousiasme waren ze bij de voorbereidende lesjes al bereid om emmers warm water naar de poel te dragen om het water lekker warm te maken voor ‘t kikkerdril. Eén van de kinderen stelde zelfs voor om de zon een zetje te geven zodat hij over de bomen heen kon schijnen en het water in de poel lekker warm zou worden.
Voor vandaag hadden ze de zon ook best een zetje mogen geven: het dagje werken werd een dagje werken in de wolken: in de mist werd er gebaggerd en er werden bomen gezaagd; meisjes van bomen of bomen van meisjes. Voortaan noemen we ze Els en Willekes!
Elk jaar op de derde zaterdag in november komen de kinderen van Scouting Stratum De Roode Vlam werken in de plasdras achter de Tongelreep. Dit jaar werd er niet alleen gezaagd en takkenrillen gebouwd, maar er moest ook gehooid worden. Langs de oever van de Tongelreep werd het gemaaide gras op rijen gelegd. Met kruiwagens brachten de scouts het verder naar een hele grote hooiberg. Tijd om daarin als echte landlopers ook nog een dutje te doen hadden ze niet. Toen het bijna donker was ging iedereen weer op de fiets naar huis en bedachten we dat het vroeg donker en november was, en écht nog geen lente!
‘Ik weet het, ik weet het hoe onze poel heet .. het heeft iets met piraten te maken.’ zei één van de kinderen van basisschool de Hasselbraam toen we vanmorgen bij de Kapteijnspoel stonden. De Kapteijnspoel die genoemd is naar Willem Kapteijns die lang geleden in de boerderij woonde vlakbij de poel en ‘in de aardappels zat’. Zelf at hij elke dag een bord aardappelen zo gaat het verhaal, er gaat niets boven een lekkere gekookte aardappel.
Voor de kinderen bij de Kapteijnspoel waren er vandaag geen gekookte aardappelen. Wel was er boer Jan die kwam helpen met laarzen uittrekken en ook waren er heel veel appeltjes met kaneel .. en die appeltjes is niet elke dag, maar wel al jaren zo!
Op sommige dagen werkt Henk mee met het poelenadoptieproject. En dan gaat het gesprek zomaar vanzelf over klimmen en hoge bomen. Want Henk kan in 29 m hoge bomen klimmen en dat is héél hoog. De kinderen van basisschool de Vuurvlinder kennen Henk inmiddels en vragen ’Doe eens voor, doe eens voor!’ Henk antwoord bijna altijd lachend dat ze eerst maar eens op zoek moeten gaan naar een boom van 29 m. En dan volgt zoeken, omhoog kijken, schatten en overleggen met Henk, want die wéét hoe hoog bomen zijn. En dan komen ook de verhalen want de Vuurvlinderkinderen klimmen ook graag in bomen … maar hoe hoog is nou een boom van 29 m?
We vonden een hele grote bruine kikker bij de poel van de kinderen van BS De Zevensprong; die is de moeite waard om met z’n allen eens even van dichtbij te bekijken. ‘Ik zie z’n keeltje bewegen’’ ‘Nee, joh, dat is zijn hart’. Ik zie z’n neusje en is ’t nou een jongen of een meisje?’ ‘Heeftie oren?’ Een heleboel vragen, ’n heleboel opmerkingen en iedereen wilde wat zeggen over de kikker die alleen maar keek. ‘Ik geef ‘m een kusje een kusje met m’n ogen dicht!’ zei, zong Marieke haast en voegde voorzichtig daad bij woord :’… kkkkkusje!’
‘Oh kijk nou de ogen van de kikker: goud goud! Ze zijn goud geworden!’ riep een klasgenootje. ‘Dat komt door ’t kusje!’ Ik heb ‘t zo gelaten: ’Ja, dat komt door het kusje!’
Bij de poel van Basisschool de Klimwijs in Ecopark Acht wordt elke keer flink gewerkt aan een klein klimwijspoeltje. Met spitvorken worden de jonge wilgen en berken met wortel en al uit de grond gehaald; dat vraagt wel om spierballen! Met de baggerhaak wordt het poeltje steeds wat groter en een beetje dieper gemaakt. ’t Is een mooie plekje daar tussen de berkenbomen en vandaag was het nog een beetje mooier. Helemaal rondom ’t poeltje stonden paddenstoelen, de enige echte rood-met-wit-gestipte paddenpoelstoelen!
Het is vandaag zacht en zonnig tijdens de werkdag bij de Molendijkpoel met de kinderen van basisschool De Boog. Hoog, heel hoog boven de bollen van de kinderen vliegen vogels in een v, zuidwaarts. Een schuin oog omhoog tijdens de uitleg; zijn ’t ganzen? ’t Klinkt anders. Terug koppie bij de kinderen, baggerend bij de poel, in het bos zagend pratend en dan klinkt weer dat geluid van grote vogels die overvliegen in een v. De kinderen babbelen met elkaar en horen het niet, zien het niet. Ze zijn bezig waarmee ze bezig zijn. Als kinderen zo betrokken zijn laat je ze gaan, gaan … kraanvogels of niet.
De dag begon met een laagje poedersuiker over alle graslanden in waterwingebied de Klotputten. ’n Oktoberzonnetje maakte er al snel een lekker dagje van en de koude vingers van de harde werkers veranderden in warme groene vingers. De kinderen van basisschool ’t Startblok zaagden, knipten, baggerden en sjouwden om de poel helemaal in orde te maken voor weer een heleboel jonge alpenwatersalamandertjes komende lente. De werkhandschoenen gingen linksom en van de verkeerde kant aan, zelfs met twee linkerhanden werd er gewerkt .. én met de allermooiste laarzen die we ooit gezien hadden: met gouden satijnen strikken!
’t Was vandaag de laatste werkdag van de kinderen van basisschool Louis Buelens bij ’t Klein Herrewiel. Dat klinkt een beetje gek misschien. Het Klein Herrewiel is een oude meander van de Dommel. Over een maand gaat de aannemer in het kader van de ‘Dommel door Eindhoven’ aan het werk en worden de oude bochten van de Dommel weer hersteld. Voor de laatste keer dus in ’t zwempak … uh.. waadpak in het Klein Herrewiel vandaag, voor de laatste keer baggeren, voor de laatste keer giebelen met groep acht. Over een paar weken zal ‘t helemaal gek zijn voor de stekelbaarsjes en de giebels in ’t Klein Herrewiel: die kunnen dan zwemmen, door de Dommel helemaal naar Den Bosch toe!
Zie ook: www.dommeldooreindhoven.nl
Als rugstreeppadjes net uit het water komen na hun eerste weken als dikkopje zijn ze nog kleiner dan een konijnenkeutel; dát sprak de kinderen van basisschool De Klimboom wel aan toen ze op de vlakte mochten werken die speciaal ontwikkeld is voor rugstreeppadden. Ze liepen haast op hun tenen, keken in elk konijnenhol, ontdekten overal muizenholletjes en liepen net als rugstreepjes door het ondiepe water. Alle diertjes op vier en zes pootjes zouden wel eens, wie weet, ik denk .. ‘Kom eens kijijijiken…!’
59, 60, 61,62 wilgenboompjes werden er al tellend getrokken, wilgen-trekken werd worteltrekken. 555 was het record van Nick en op twee plekken is de vlakte nu weer een open terrein: voor rugstreeppadden die we niet zagen maar die er toch waren .. dat kan!
’n Vervellinkje van een sprinkhaan een sprinkhaan!!’ werd er geroepen vanuit de poel van basisschool De Gunterslaer. Robbie was daar in een waadpak aan het werk om bladeren en planten uit de poel te baggeren en de enthousiaste ontdekker van de laatste larvenhuid van een libel die aan een waterplant hing; een jasje met oogjes en vleugeltjes. ‘Precies het plaatje in het biologieboek van school!’, werd er enthousiast gereageerd door de andere kinderen. ‘Mee naar school, onder de microscoop!’, werd er geregeld. Vrijdag gaat daar het proefwerk over, over larven en nimfen, vervellen en metamorfose. Vandaag was de paddenpoel de plek waar het allemaal écht gebeurde; voor allemaal een tien voor natuur!
De drie bovenbouwgroepen van de Mytylschool kwamen voor de eerste keer werken bij hun poel. Er werd flink gezaagd, gebaggerd en gesjouwd. Tijdens het werk wordt er ook altijd veel verteld. We hoorden dat ze ’n Alpenwatersalamander hadden gevonden in de zandbak op het schoolplein! Ze hadden hem allemaal bekeken en toen weer teruggezet. Zo kon de salamander weer verder op zoek naar allerlei insecten om zijn oranje buikje vol te eten voor de winterslaap. Hilde werkte op het zonnigste plekje van de poel: precies waar de kikkers in de lente hun kikkerdril meestal afzetten. Wie weet komen ook de salamanders daar hun eitjes op de blaadjes van de waterplanten afzetten. In maart komen we in elk geval in dát hoekje kijken of de lente al is begonnen.
Er liepen geen koeien meer rondom de poel bij de Kleine Dommel; ’n zwaan vloog hoog over, in de verte stond een reiger. Voor de kinderen van basisschool De Driestam was er alle prachtige ruimte om door het grasland achter de kikkers aan te springen. Natuurlijk werd er ook flink gewerkt: sommige kinderen kwamen voor de 2e keer, voor anderen was het helemaal nieuw om in de weer te zijn met beugelzagen en baggerhaken. Nieuw was ook de zaagbok, waarop heel wat ‘meters’ werden gezaagd voor de takkenril. Er werden ook vriendschapsblokjes gezaagd: wilgenschijfjes waarop je aan de ene kant de naam van je vriendinnetje schrijft en aan de andere kant je eigen naam, voor als je niet van kettinkjes houdt!
Slootje springen, slootje graven; de kinderen van basisschool Floralaan hadden er zin in. Met spitvorken en schoppen diepten ze het slootje uit in de zonnigste hoek van de poel. Al jaren is dat precies het plekje waar in het voorjaar de bruine kikkers hun kikkerdril afzetten. Afgelopen jaar telden we wel 40 klompen kikkerdril! Het vergt wat denkwerk, want ’t slootje mag niet te diep worden en het mag ook geen kuil worden. De waterbouwkundig-ingenieurs-in-de-dop overlegden, redeneerden en deden hier de eerste praktijkervaring op. In het voorjaar gaan we zeker kijken of het werk weer goed is uitgevoerd.
’t Is de enige poel met een muur-met-ramen, de enige poel waar warme chocolademelk wordt geserveerd en de enige poel waar de gele kruiwagen altijd voorrang heeft! De kinderen van basisschool De Reigerlaan werken aan een bijzonder plekje tussen de Effenaar en de Dommel, midden in de stad. Lisdodde zorgt ervoor dat de poel flink dichtgroeit. Met waadpakken aan werd een hele hoek vrijgemaakt. Ook werden er jonge wilgen en elzen met wortel en al weggehaald aan de oever. Dat betekende spierballen-werk: voor de Reigerlaan kinderen geen probleem! Wilgen waarmee je touwtje kunt springen en elzen die hebben een leuke naam en proppen!
‘Hééé, deze poel kennen we al, we zijn hier een keer geweest om te schaatsen!’ riepen de kinderen van Taalbrug de Horst enthousiast.
IJs was er dit keer niet, er stond een emmer werkhandschoenen klaar want er moest gewerkt worden. Kleine boompjes en dikke takken werden gezaagd en daarvan werd een takkenril gebouwd.
Rondom de poel werd gebaggerd en dat leek toch een beetje schaatsen: je moest heel goed opletten om niet uit te glijden. Aan een paar modderbroeken kon je zien hoe moeilijk het was om op de been te blijven .. gelukkig gleed niemand echt in de poel en bleef iedereen lachen!
Na de werkdagen met de kinderen van basisschool De Boschuil kregen we post met enthousiaste verhalen over de pleister van ioor, kruiwagen rijden en ‘we moeten dit veel vaker doen’ met tien uitroeptekens. ‘Hoi, ik ben Puck’ laten we hier aan het woord!
‘Hoi, ik ben Puck en de paddenpoel was echt heel leuk! Lekker eens een dagje in de natuur werken in plaats van saai in de hete klas zitten. Het leukste vond ik het riet knippen in het waadpak, ik heb meer rondgekeken dan geknipt, het was zo mooi en ik heb van alles geleerd: takken zagen en wat een takkenril is. Het was grappig als iemand ‘VAN ONDEREN!’ riep. Dan moest je snel kijken waar het was en soms moest je dan nog hard wegrennen!’
Padjes in een roze boterhamtrommel, dat ‘moest’ even tijdens de natuurwerkdag van de zevende-groepers van het Novaliscollege. De kinderen kwamen elzen zagen in de ‘Broekspijpen’ en van al het gezaagde hout werd een takkenril gebouwd waar kikkers, padden en salamanders zich kunnen verschuilen en een winterslaap kunnen doen. Voor een winterslaap was het nu nog te vroeg; overal sprongen jonge kikkers rond en kleine padjes. In de boterhamtrommel werd bekeken hoe lief ze waren en ook hoe schattig, tot ze hop hop hop uit de trommel sprongen, de wijde wereld weer in alsof ze ‘t voorjaar in hun kikkerbol hadden! .
Telefoon: